Choinka

Choinka jest symbolem bożonarodzeniowym, spotkać się także można z określeniem jej jako drzewka małego Jezusa. W naszym kraju zwyczaj strojenia choinki zakorzenił się dość późno, a właściwie stał się on odpowiednikiem zielonych gałązek i tym podobnych elementów roślinnych splotów i wieńców, które przyozdabiały wnętrza domów w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Dawniej w Polsce w Wigilię nie tylko kładziono pod biały obrus sianko, ale i także zaścielano nim całe podłogi, a w katach pomieszczeń stawiano snopki niemłóconego zboża. Sianko miało oznaczać symbol ubóstwa Dzieciątka Jezus, zaś snopki zboża miały wróżyć pomyślność i dostatek w plonach w nadchodzącym Nowym Roku. W wieku XIX do polskich domów zawitała choinka, a zwyczaj ten został zaczerpnięty z Nadrenii, gdzie w Święta Bożego Narodzenia strojono sosnę. W naszym kraju sosnę zastąpiono jodłą, a zbiegiem lat świerkiem. Nieodzownym elementem, jaki pojawia się wśród choinkowych ozdób jest jabłko, które spełnia rolę symbolu rajskiego drzewa życia.

Wieczerza wigilijna zawsze składać się powinna z postnych potraw, które są przygotowywane z darów sadów, ogrodów, lasów, pól oraz rzek i jezior. Wigilia rozpoczyna się wraz z pojawieniem się pierwszej gwiazdki na niebie, czyli na pamiątkę Gwiazdy Betlejemskiej, która prowadziła Trzech Króli. Najważniejszym momentem podczas wieczerzy wigilijnej jest łamanie się opłatkiem. Na stole spotkać można wiele różnych potraw, a to ze względu na region w jakim przyszło mieszkać, lecz wszędzie spotkać można smażonego karpia, bowiem ryba jest dla chrześcijan symbolem chrztu, zmartwychwstania oraz nieśmiertelności. Ponadto w potrawach nieodzownym składnikiem są owoce, warzywa, mak, miód i przede wszystkim grzyby. W większości domów polskich rodzin na zakończenie wigilijnej kolacji śpiewa się całą rodziną najpiękniejsze kolędy, jest także czas na rozpakowywanie prezentów, które znajduje się pod przepięknie przystrojoną choinką. Przed północą wyrusza się na pasterkę, czyli uroczystą mszę świętą.